Perşembe, Mart 11, 2010

balık beyinli


"tasvip etmiyorum seni, tasvir ediyorum sadece" dediğinde balıkçı, bir balık oltasına yanaştı. sefil bir sofraya meze olmanın bilinciyle gözünü kapadı. ve ağzıyla tuttu oltayı. olta sağa, sola, ileri, geri hareket etti. gözlerini kapadı nefesini tuttu. balıkçı çekmeye başladı oltayı. denizin üstüne doğru çıktı. ve pullarını bıraktı. artık balıkçı derin bir nefes çekerken içine, nefesi kesildi balığın. ölüm, bazen bilerek gelirdi bedene. karardı gözleri. tam zifiri karanlık derken, birden buz gibi küçük bir kovanın içinde buldu kendini. et suya deyince ciğerlerine bir nefes doldurdu. balık, herşeyi unutmuştu. yeni hayatına bu plastik, şubat soğuğu vurmuş suda devam edeceğini zannetti. sadece bir saatliğine...

bir intihar başladığı anda ölmüşsün demektir. bunu fark etmek zaman alabilir!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder