Salı, Ocak 05, 2010

eğer müsaitseniz intihar edelim...


cemal süreya ile ilgili okuduğum bu haftaki selahattin yusuf yazısı beni bir hayli şaşırttı.(belirtmeliyim ki bu benim cahilliğim.) cemal süreya, intihar etmek istiyor. fakat intihar etmek isterken başka birine daha teklif ediyor. teklifte bulunduğu kişi dönemin başbakanı turgut özal! cemal süreya, turgut özal'a birlikte intihar teklifinde bulunuyor. bu intihar gerçekleşmiyor. gerçekleşse ne olurdu? acaba kim ne yazardı? turgut özal'a bakış açısı ne kadar değişirdi? cemal süreya'nın ünü nazım hikmet'i sollar mıydı? yaptıkları doğrular ve yanlışlar çöpe gideceği kesin. sadece intihar ettikleri için "şair" ve "başbakan" sıfatı anlamlı olurdu. geleneksel en iyi şair ödülleri cemal süreya adını taşırdı.diğer yandan şimdi memlekette köşeleri kapmış yazarlar bağıra bağıra yazarlardı heralde: "tayyip erdoğan, sizinle intihar etmek istiyorum."

zaten bizde tek moda olmayan ciklet markalarıdır, fakat herkesin ağzında cikletimsi bir slogan olur. salyalı, laçkalaşmış, tükürüklü... ve bu sloganlar yılın belli bölümlerinde cakır cakır çiğnenir, geviş getirilir. işte bir slogan, bir anektod hayatımıza giremeden kayboldu. cemal süreya öldü. turgut özal öldü. intihar etmediler. fakat turgut özal'ın ölümü hala konuşulmakta. bu topraklarda ölmek zor iş!