Perşembe, Aralık 24, 2009

vavien


bu filmi izlemem epey bi enterasan oldu. kanyon denilen güzide alış veriş mekanın içindeki sinema salonunda, dünyanın en pahalı biletini alıp, dünyanın perdeye en yakın koltuğunda oturup izledim. ben böyle sıradan insanların hikayelerini anlatan tüm filmlerini sevmişimdir. vavien o açıdan beni fazlasıyla tatmin etti. filmi bir entel-maganda olarak film noir diye niteledim. diyalogların insanda deprem yapacak kadar güzel olması, ama bunu gülümseyerek izlemek acayip bir duygu. engin günaydın'dan bu senaryoların devam ettirmesini diliyorum. (ben de kim oluyorsam)
izlemeyen, sevmeyen daha da gitmesin davoslara, canneslara...

-eline yıkadın mı olum sen?-