Salı, Kasım 18, 2008

yağmur!


uzun aradan sonra yağmur yağıyor. evin içi gri olabilir içim bir gökkuşağı edasında. sarı yaprakları ortadan vururken düşünseydin güneş. şimdi mavilik yok, akşamın oluşmasını zaman tayin edecek. simsiyah kahveye gömdüm dudaklarımı. soğuk üşütmüyor. yarın yeni bir gün olabilir. çoğu zaman bir tesadüfler üzerinden yaşadığımı zannetmedim. hiçbir şey tesadüf olamaz ne bu yağmurun yağışı ne de güneşin doğuşu. şimdi bambaşka umutlar içinde yağmuru tüketiyorum. şimdilik hoşçakal!