Salı, Ekim 21, 2008

cümbüş!!


kalaşnikof bir silah markası değil
aşkın başkalaşma halidir sadece!
kime uzatsam dilimi bir yara halinde
bazı hikayeler anlatırdı dedem,
bir adam ölmeden önce, bir menekşe intihar etmezmiş.
kaldı ki cezayir kıyılarından görünen her ışık,
cennet olamaz.
işte şu an başladı bir ölüm küt diye
ve ben en çok sana ağladım menekşe...
ağzım mor...mosmor...
sanki içimdeki morg sadece afgan...
doğunun ortasında afyon tutan yüreklerimizle buluştuk.
ve kar yağdı apansız... apıştık...
kar beyazdı... bembeyaz...
tıpkı uzun uzun öpüşen,
ve öpüşürken yüreklerini törpüleyen
o iki yusufçuk gibi...
bir gece beyaz olursa,
tıka basa portakal yerdik babamla...
ve menekşe kızarırdı
düşmeye başlardı yaprakları pıtır pıtır...
bir ölüm ancak bu kadar acısız olabilirdi sevgilim,
baharatsız yaşamadık hayatı övün!