Cuma, Mart 14, 2008

şehr-i ömür!


uzun bir bina kadar ayakta
aklımın çekmecelerinde kalan adı
vesikalı ama çirkin fotoğraflı
bir kadın
ölmüş, kokmuş bir köşede...
maalesef soğuk bir beyrut gecesi
ya da bilinmeyen bir iklim,
işte ben böyle bir gecede vurmak,
kalan kokuşmuş leşine akbaba olmayı,
hiç çalınmayacak bir kapıyı,
beklerken
oldu herşey...
soğuyan gövden çıkar buhar taneleri,
kış,
ayaz,
karanlık,
parçalı bulutlu,
tıpkı bir türkan şoray filmi gibi.
ama adını anmak bilinmedik arkadaş toplantılarında
hakkında brifing verirken şiddetlenen kaşlarımda,
yazıyorum köşelere bucaklara adını
kalmasın bir tek kuru gürültü bile
sıçrayan şarap tanelerinde...
ölmek güzeldi bugün,
fakat yarın daha sıkıcı olabilir
ve yeşerir belki bir limon
ama ölmek bugün daha güzel inan!