Çarşamba, Şubat 20, 2008

art of love

ben ağlarım tuzlu tuzlu ardından,
deniz kokar buğulu gözlerim.
biraz yağlı, biraz sigara kokulu tenler
sallanan, uzaktan sana gitme diyen ellerim.
biraz meraklı ve telaşlı uzaklaşan
ve hiçbir televizyon kanalında sansürsüz yayınlamayacak
bir kadının çıplaklığını ayıp bulacak olan
içimde yeşeren, içimde kalan sen kırıntıları...
bana senden kalan tek hediye şimdi okuduğum bir kitap
öylesine aldığın ve giderken yüzüme fırlattığın.
şimdi bir elimde neşter saçlarımı tarıyorum,
ıslaklığında mor gecelerin.
ne bir nöbetçi kriz
ne de son çare içilen bir sigara,
o sigara senden sonra hep filtresiz...
giden vapura el sallarken
turuncu ve mavi geceleri düşlüyorum
sidik gibi kokan çiçekleri,
ilkokulda intihar eden çocukları
kadınsız kalan erkeklerin içtikleri çorbaları
ve uzayan cüceleri
kımıza süt vermeyen tayları
adamın ayak izleri
ağzımdaki küfür
imana gelen ikindiler
susmayan,yürüyen insanları düşlüyorum.
sen gelene kadar.
ben ağlarım tuzlu tuzlu
akdeniz veya marmara ne farkı kalabilir ki artık?