Pazartesi, Nisan 24, 2006

adımı yazmayan kalem tanecikleri...

mahur sevişmelerimizin ortasına,
ay düşer yatağa küt diye!
kalakalırız çıplak çıplak,
ter boşalır sırtımızdan,
birkaç aşk izmariti sorgular
ve manevrasız yol öyküleri kalır aklımızda...
mahur sevişmelerimizin ortasında,
üç yabancı,
üç hudutsuz şarkılar çalar,
ay düşer denize cup diye!
kalakalırız birden gece olur,
birden gebe kalırız ertesi sabaha,
sıcak bir içki ayaklarıma dökülür,
ve sen o zaman benim kışım olursun,
kırmızı,kıpkırmızı bir kış olursun,
çünkü ben kırmızıyı en çok sana yakıştırırdım,
bir de kefen rengi olarak çok beğenirdim,
insan bir kere hep cenazede ağlar,
ben bir kere ağladım,
ben iki kere ağladım,
üç kere de ağladım...
sen de mahur sevişmelirimize ağla,
ben sana bir şehir bıraktım,
bir de kırmızı bir kefen...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder