Salı, Mart 07, 2006

belki tüm şarkılar sanadır diyen kadir,ne zaman aşık olacak sorusuna bir yanıt ararken...


şehirdeki gölgemi arıyorum bu kusursuz güneşte...aşk yanıkları tenimde lekeler bırakmakta, ve bir pazar şarkısıyla intihar eden güneşi selamlarken penceremden...adın kalmalı sadece susuz rakı bardaklarında,anosonu kalmamış anonssuz karmaşıklar çıkmakta bir kadının aklında...ve ben kadın bedenlerinde yaşayan bir bedevi, yüzümde kara güneşin izleri...kaç kadın iz bırakarak taşındı bu bedenden,benden kim kaldı geriye birkaç fotoğrafla birlikte...sen yine bir şarkı mırıldan bana arkamdan,ben hep giderken ağlarım,ben hep içerken bulurum kendimi,ben hep gecelerde severim gündüzlerim tenha olsun diye.ben hep bir şarkı söylemek isterim adı olmayana yerine sevemem...
ve sen adını bilmediğim ağlamak ve sevmek hep kolaydı,zor olan unutmakla teselli olmaktı...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder